اداره اي كه براي رفسنجاني ها ناشناخته است

قبل از سال 1372 فقط يك آزمايشگاه بررسي آفات در ميدان شهرباني(برادران شهيد حسيني) با دو ؛سه كارشناس پاسخگوي كشاورزان بودند و آنها را راهنمايي مي كردند.سال 1372 با تلاش نماينده وقت شهر و از آنجا كه آن موقع رفسنجان بيشترين سطح زير كشت پسته را داشت و به قطب پسته ايران مشهور شده بود در حالي كه مقامات وقت استان بسيار تلاش كردند كه موسسه را به كرمان ببرند ولي موفق نشدند.موسسه تحقيقات پسته كشور به عنوان يك موسسه مادر مستقيما زير نظر سازمان تحقيقات و آموزش كشاورزي تهران است و چون با ادارات كشاورزي استان در ارتباط نيست بسيار مظلوم واقع شده است.استانهايي كه تك محصولي هستند مانند خرما؛پنبه ؛چاي ؛مركبات و…برايشان باعث افتخار است كه يك موسسه مستقل فقط روي محصول توليدي آنها كار مي كند و مجموعه استان هم بسيار آنها را ساپورت مي كنند ولي از آنجايي كه روز اول مسئولين استان با آوردن موسسه به رفسنجان مخالف بوده اند همين امر باعث شده است كه موسسه حاشيه امني در استان نداشته باشد و هيچگونه حمايت استاني نمي شود حتي مورد غضب مسئولين كشاورزي استان هم هست.از سوي ديگر چون محققين اين موسسه از شهرهاي ديگر به اين موسسه مي آيند ووقتي بار خود را مي بندند سريع تقاضاي انتقالي به شهر خود را مي دهند و بهمين خاطر موسسه فقط نقش يك نردبان براي ترقي آقايان محقق را بازي مي كند ودر حقيقت پلي است براي توفيق اجباري بعضي ها.اين افراد چون عرقي به اين شهر ندارند فقط بدنبال منافع شخصي خودند وبيشتر در كار بيزنسند تا تحقيقات.ما هم كه دستمان به جايي نمي رسد و فقط بايد نظاره گر اين باشيم كه اين موسسه روز به روز تحليل مي رود و ترس از آن داريم كه دفتر و دستك اين موسسه را جمع كنند و براي رسيدن به اين مقصود مسئولين استاني هم كم نگذاشته اند.همه شهرهاي پسته خيز آرزويشان اين است كه چنين موسسه اي در شهرشان باشد ولي جاي تاسف اين جاست كه تعداد رفسنجانيهايي كه موسسه را مي شناسند و با آن در ارتباطند به تعداد انگشتان دو دست نمي رسد و آنها هم كساني هستند كه قبل اينكه موسسه بشود با آزمايشگاه بررسي آفات در ارتباط بوده اند .مشكل دوم و اساسي ما رفسنجانيها غريب پرستي و غريب نوازيمان است .كارشناساني كه از شهرهاي ديگر مي آيند و هييچ آگاهي از پسته ندارند ووقتي قدري اطلاعاتشان راجع به پسته بالا رفت ياد وطن مي كنند و ديگر رفسنجان برايشان بيگانه مي شود.حال اگر يك رفسنجاني رييس اين موسسه باشد همگي با او ساز مخالف مي زنند در حالي كه با غريبه ها بهتر كنار مي آيند و اين است رمز بي نشاني موسسه.اي كاش قدري به محققين همشهريمان كه عرقي به شهرمان دارند بها مي داديم و دست از كساني كه به رفسنجان مي آيند تا استخدام شوند و به قولي بارشان را ببندند و بروند دست بر مي داشتيم.بهداشت و درمان شهرمان نيز به اين درد مبتلاست پزشكان تازه فارغ التحصيل شده چند سالي كه در رفسنجان ماندند و چيزي فراگرفتند و آزمايشاتشان را روي مردم رفسنجان پياده كردند و از لحاظ اقتصادي هم دستشان باز شد سريع انتقالي به شهري بهتر يا وطن خود را جور مي كنند و اين وسط مردم مي مانند و كلي هزينه اي كه همين مردم براي بالارفتنش از دل و جان پرداخته اند و اين رسم خوشايندي نيست چه بسيار پزشكاني كه به رفسنجان آمدند ووقتي اسمي در كردند به يزد يا كرمان يا تهران رفتند .موسسه تحقيقفات پسته كشور كه بايد يك افتخار براي شهر باشد به اين درد كه هر كس مي آيد اول به فكر منافع شخصي و جايگاه خودش در سازمان است و متاسفانه كسي نيست كه براي كشاورز دلي بسوزاند و گره اي از كارش بگشايد .اميدواريم حداقل رفسنجانيها بدانند كه موسسه تحقيقات پسته كشور در شهرشان است وبايد پاسخگوي نياز و سوالات پسته كاران باشد و اگر براي مشكلشان به اين موسسه نيايند به كارشناساني كه هيچ تجربه اي ندارند متوسل مي شوند وآن كارشناسان با ويزيت هاي غلطي كه انجام مي دهند كشاورزان را به مراكز تحقيقاتي بدبين مي كنند .خدا مي داند چون ما براي نمونه برداريهايمان به باغات بسيار سر مي زنيم ووفتي كشاورزان مي فهمند كه از تحقيقات آمده اند با اكراه اجازه نمونه برداري از باغشان را مي دهند چون هنوز هيچ ايده كاربردي مشكل گشايي از اين محققين پر ادعا نديده اند .انشاالله كه كشاورزان با مراجعات زياد خود اين محققين راوادار كنند تا كاري كنند كه گره اي از كار باغدار حل شود و گرنه اين ساختمانهاي شيك و عظيم اگر 1000 سال ديگر در رفسنجان باشند و كسي با دلسوزي تحقيقي براي پسته نكند در و ديوار و ساختمان شيك دردي از كشاورز دوا نمي كند.انشالله كه به خود آييم و در مقابل حقوقي كه مي گيريم در روز قيامت و در پيشگاه وجدان خودمان وخداي خودمان شرمسار نباشيم .تمام مشكلات ومعضلات پسته را بايد موسسه پاسخگو باشد درحالي كه از دانشگاه گرفته تا مراكز تحقيقاتي همه و همه در حال تحقيق روي پسته اند و همه اين كارها موازي كاري است و بس.نكته قابل ملاحظه تر اينكه در حالي كه استان كرمان بيشترين توليد محصول پسته در كشور را دارد و قطب پسته كشور است به گفته مسئولين كشاورزي استان سال گذشته بيشترين بودجه دريافتي كشاورزي استان روي طرح زيتون كاري بوده است حال شما قضاوت كنيد كه كشاورزي استان كجاي راه است .صلاح كار كجا و من خراب كجا ؛ببين تفاوت ره از كجاست تا به كجا!-با احترام به همه محققين بخش كشاورزي استان

حيدر معصومي ريسه-كارشناس بخش گياهپزشكي موسسه تحقيقات پسته كشور.

برچسب ها:
اداره اي كه براي رفسنجاني ها ناشناخته است موسسه تحقيقات پسته كشور؛