مگر حسین(ع) چه کرده است؟

شهادت حسين (ع) و يارانش در دشت تفديده کربلا را ميتوان نقطه عطف تاريخ اسلام و بلکه بشريت دانست . شهادت خونيني که بنايي برپا نمود که تا به امروز و بعد از گذر هزار سال نه تنها از عظمت و جلال آن چيزي کم نگرديده که هر سال با فرارسيدن ماه محرم دوست و دشمن به چشم خود ميبينند که مسلمانان شيعه ، سني و حتي ساير اديان در شهادت حسين(ع) بر سر و سينه ميزنند و قرنهاست که عزاداري سيد الشهدا از نسلي به نسل بعد پرشکوه تر از گذشته برگزار ميشود .

مگر حسين بن علي (ع) چه کرده که ما در بزرگداشت شهادت او و يارانش هزار سال است که اينگونه عزاداري ميکنيم ؟

براي پاسخ، لحظاتي خود را در موقعيت سالار شهيدان، فقط و فقط در روز عاشورا تصور کنيد :

تصور کنيد در مدت زمان کمتري از نصف روز همه عزيزان و دلبستگانتان به بدترين شکل ممکن به شهادت برسند .

تصور کنيد که علي اکبر و عباس تان به ضرب شمشير در برابر نظر شما تکه تکه گردنند .

تصور کنيد که با لب تشنه يکه و تنها با قلبي مالامال از غم در برابر سپاه جراري ايستاده ايد که در جواب رفع تشنگي کودک خردسالتان با تير سه شعبه گلويش را ميدرند درحالیکه در آغوش شماست.

تصور کنيد که ميدانيد بعد از شهادتتان اهل حرمتان به اسارت وحوشي چون داعشيان درمی آیند.

و نهايتا تصور کنيد که در گودالي افتاده ايد با لبي تشنه و قلبي مجروح از تير حَرمَله و سَري آسيب ديده از ضربه گرز در زير پاي پليدي چون شمر که با تيغ برهنه به جهت جدايي سرتان آمده

چه ميکنيد و چه ميگوييد؟

حتي تصورش براي ما غير ممکن است

و اما ميداني عزيز دل زهرا بعد از تحمل اين مصائب غير قابل تصور و تحمل در آخرين لحظات حياتش چه زمزمه ميکرد

الهی رضم به رضائک و تسلیم به امرک

جواب سوال ما يک کلام بود ، و آن اخلاص .

حضرت سيد الشهدا (ع) همه هستي اش را تنها و تنها براي رضاي پرودگارش خالصانه فدا کرد و به همه بشريت آموخت که بقا و بزرگي هر عملي تنها در گرو رضاي خدا و اخلاص است و همين اخلاص در عمل ابي عبدالله است که سبب گرديد خداوند از شهادت وي حرارتي در قلوب مومنين برافروزد که تا قيامت بسردي نخواهد گراييد .

خواهر و برادر عزادارم

عزيزان خدمتگزار دستگاه عزاي حسيني

انشا الله کليه عزاداري ها و زحمات شما در برگزاري مراسم شهادت حضرت سيد الشهدا مقبول در گاه الهي باشد اما نکند ،خداي ناکرده هدف و نيت امام شهيدمان و يارانش را فراموش کنيم و عزا خانه ی حسين (ع) را مبدل به مکاني براي بروز تمايلات شخصي و خودنمايي و حسد و مردم آزاري نماييم و در نهايت عمل خود را تباه گردانيم .

بنده حقير را در شب و روزهاي عزاداري حسيني از دعاي خير خود فراموش نفرماييد.

والسلام _التماس دعا

سيدمرتضي سيد حسيني