هوگو چاوز براي هميشه تاريخ زنده است

به گزارش “خانه خشتی”:هوگو رافائل چاوز فرياس در تاريخ 28 ژوئيه 1954 در شهر سابا نتا در دشت هاي غربي ونزوئلا در خانه اي فقير متولد شد.وي پس از تحصيل در مدارس وارد دانشكده نظامي ونزوئلا شد و سپس در سال 1971 به عنوان كادر ثابت به خدمت ارتش در آمد.

او قبل از رئيس جمهور شدن يك چتر باز و استاد تاريخ دانشكده نظامي ونزوئلا بود.او بدليل مشكلات و فقري كه بر كشورش حاكم بود در دانشكده نظامي به همراه گروهي از سربازان ناراضي از وضعيت كشور گروهي را سازماندهي كرد.در چهارم فوريه1992 بر عليه ريئيس جمهور وقت كودتا كرد ولي كودتايش شكست خورد وبه سي سال زندان محكوم شد.

ولي رئيس جمهور بعدي پيش از اينكه محاكمه شود او را مورد عفو قرار داد.پس از آزادي كانديداي رياست جمهوري شد و در تاريخ ششم دسامبر 1998 بر جايگاه رياست جمهوري تكيه زد.او تغييراتي را در قانون اساسي ونزوئلا داد از جمله دوره رياست جمهوري را از 4 سال به 6 سال افزايش داد.او كه با افكار ضد آمريكائيش دوست اصلي كوبا شده بود در سال2002 از كودتاي آمريكا جان سالم به در برد .

او با اهميت دادن و با تلاش مضاعف يار و غار مستمندان ونزوئلا شد و جيگاهش را در بين آحاد ملت محكم و محكمتر كرد تا جايي سه دوره متوالي به رياست جمهوري كشورش انتخاب شد.او تنها غصه اش فقر حاكم بر ملتش بود و همين امر آزارش مي داد و آمريكا را مسئول اين عقب افتادگي و فقر كشور و مردم محرومش قلمداد مي كرد.

اويك رهبر بليواري بود و با همه رئيس جمهورهايي كه آمريكا را باعث بدبختي ملت ها مي دانستند همراه و همدل بود به خصوص با رئیس جمهور ايران و ملت ايران و. شايد در طول دوره رياستش بيشترين سفر را به ايران داشت.ايرانيها چاوز را خوب مي شناختند و به اراده اش ايمان داشتند .ما مسلمانان به گفته دينمان هركس در برابر كفر بايستد و حق مظلومي را از ظالم بستاند همراهيم با هر دين و فكري كه باشد.

ما به چاوز علاقه داشتيم و داريم چرا كه او هم همانند ما مي خواست كشورش مستقل و آزاد باشد و بتواند روي پاي خودش بايستد .ما همانند همه آزادي خواهان جهان در سوگ چنين مرداني غمگين مي شويم و يادشان را گرامي مي داريم .

چاوز با افكارش باعث شد تا آمريكاي لاتين كه حيات خلوت آمريكا بود را به جبهه اي همه جانبه بر عليه آمريكا تبديل كند .اكنون نه تنها مردم ونزوئلا كه بل همه آناناني كه اقتدار و استقلال كشورشان را مي خواهند در سوگ رافائل شريكند.با رفتن چاوز روز به روز افكار او در ميان ملتش به منصه ظهور خواهد رسيد و چاوز براي هميشه تاريخ زنده خواهد بود زيرا افكار چاوز هرگز از ياد آزادي خواهان نخواهد رفت.

تنظیم:حيدر معصومي ريسه

برچسب ها:
تاریخ رفسنجان هوگو چاوز هوگو چاوز براي هميشه تاريخ زنده است