پدر انقلاب رفسنجان

به گزارش خانه خشتی ، براي ما که دور را دور جوياي احوال بوديم خانه نشيني چند ساله ايشان خود مايه تاسف بود و اما دل خشوي آن بود که هستند و سايه شان بر سر دوستداران مستدام است.
نوشتن در اين لحظات سخت است. بسيار سخت است باور فقدان روحاني مبارزي که ستون خيمه نهضت اسلامي در رفسنجان بود و با تدبير حيدر وارش سالها سکوت را بر هياهوي هاي سياسي و جناحي ترجيح داد.
مردي که اگر کسي اورا نميشناخت باور نمکيرد پيرمرد نوراني که هر روز با پاي پياده و بدون هيج تشريفاتي در شهر تردد ميکند روحاني مبارزي است که سالهاي سال در رفسنجان با جان فشاني و مجاهدت چراغ انقلاب را روشن نگهداشت و هر آنچه که در توان داشت از جان مال و فرزند در راه اسلام انقلاب با طيب خاطر فدا نموده است.
سبک زندگي حاج آقاي پورمحمدي نه تنها کم نظير بلکه بي نظير بود . ايشان را ميتوان در زمره مرداني دانست که نه تنها الگويي براي عموم جامعه اند که ميتوانند شاخصي براي شخصيت و جايگاه روحاني شيعه باشند. روحاني که سال هاي سال مبارزه همراه با شکنجه و تبعيد و زندان در کارنامه خود داشت و بعد از پيروزي انقلاب در حمايت از اسلام و نظام از بذل هر آنچه داشت کوتاهي نکرد در برابر آن در اوج فروتني و مناعت طبع بدون کوچکترين ادعاي به خانه اي خشتي و زندگي ساده قناعت نمود. سراسر عمر با خير برکت ايشان سند پر افتخاري است که تک تک صفحات آن ميتواند چراغ راهي باشد براي دلداگان به اسلام و انقلاب .
با آنکه جرياني از انقلابيون شهر حاج آقاي پورمحمدي را پدر معنوي خود ميدانستند ايشان هيچ گاه نگاهي جناحي به مسائل سياسي _ اجتماعي نداشت و هرگز بدنبال مصادره  انقلاب به نام خود نبود حتي کلامي که بتوان از آن بوي رقابت با کسي و جرياني را داشت به زبان نياورد و اينگونه شد پدر دلسوز انقلاب در شهر ما.
نوشتن اين يادداشت در اين شرايط بسيار سخت است اما اين را اداي ديني ميدانم به اين مرد بزرگ که با همه تلاش نتوانستم در زمان حيات ايشان قدمي کوچک بر گرامي داشت مقامش بردارم، اما اگر حجتي براي انقلابي بودن خود سراغ دارم آن روش و سلوک و منش حاج آقاي پورمحمدي است.
کلام را با آيه شريفه 20 سوره توبه به پايان ميبرم که به حق يکي از مصاديق آن در زمان ما شخصيت کم نظير حاج شيخ عباس پورمحمدي (ره ) است .
الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ
كسانى‌كه ايمان آورده و هجرت كردند و در راه خدا با اموال و جان‌هاى خويش جهاد كردند، بزرگ‌ترين درجه را نزد خداوند دارند و اينان همان رستگارانند

و من الله توفيق

سيد مرتضي سيد حسيني