به گزارش “خانه خشتی”:می خوام کمی در رابطه با سکوت حرف بزنم. سکوتی داغ اون رو دل ما بچه شیعه ها هنوز که هنوز است تازست. سکوتی که ما بعنوان این نسل از نزدیک لمسش کردیم. سکوتی که کسانی که می خوان به اسم اینکه ما سکوت نمی کنیم هر کاری دلشون می خواد انجام می دن. سکوت. سکوت اقتصادی، سیاسی و فرهنگی. اصلا توی محرم صفر باید داد زد که سکوت!!! باید شناسوند خط سکوت را، باید گفت ساکت کسی نیست که حرف نمی زند.
سکوتی که از نوع فرهنگی آن بسیار زجر آور است. سکوتی که هر ثانیه و هر لحظه قربانی می دهد. من سکوت را نقطه مقابل انتظار ظهور می دانم زیرا ما سر کلاس درس بزرگانمون یاد گرفتیم که انتظار یعنی مبارزه و آداب مبارزه رو هم از بزرگان دینمون، از شهدامون فرا گرفته ایم.

در تاریخ اسلام ساکتین و خیانت های آنان عملکرد آنان بسیار عبرت انگیز است. به عنوان مثال ساکتین حادثه عاشورا.

در کشور ما نیز به همین صورت است. کسانی که می بینند اما سکوت می کنند. آگاه هستند اما به دلایل گوناگونی سکوت می کنند. البته تاریخ نشان داده است که ساکتین آنچنان به حرف می آیند که نگو (وقتی که منافعشان به خبر بیافتد) و خوب این افراد و گروه ها فرجام خوشی را نخواهند داشت.

فتنه سیاسی صورت گرفت که ریشه فرهنگی هم داشت. حال قصد پرداختن به آن فتنه (88) را نداریم. عده ای سکوت کردند به میدان نیامدند و عمار گونه عمل نکردند و لقب ساکتین را بر خود برگزیدند و ننگ سکوت را با توجه به تاکیدات فراوان رهبری بر پیشانی آنان ماند و مردود شدند و مردم نیز در نهم دی پاسخ کوبنده ای را به آنان دادند.

اما

نمی بینیم (البته می بینیم). حس نمی کنیم (که البته حس می کنیم). آرام آرام پیش می آید. اول بی حسمان می کند (غیرت را از ما می گیرد) و پیش می آید. ما هم مثل او می شویم و دیگران را همراه خود می کنیم. ناخواسته سرباز او می شویم. روشنفکر می شویم، مدافع حقوق از دست رفته مردم می شویم، انگار یگانه منجی حقوق بشر هستیم. تلفات می دهیم. در جوی آب، در خرابه های خراب، خانه های تنهایی، آخر تنهایی در دل ما خانه کرده است.

با شبیخون  فرهنگی می آید. سکوت می کنیم. راه را باز می بیند. با جنگ نرم می آید.

چقدر این جمله آشناست. فرهنگ آن چیزی است که حاضرم جانم را فدایش کنم.

آری ما ولایت مداریم. از دیگران که توقعی نمی رود. آری ما ولایت مداریم. اما گوش کنید مولا چه می گوید ” این دغدغه از آن دغدغه هایی است که آدم به خاطر آن، گاهی ممکن است نصف شب بیدار شود و به درگاه خدا تضرع کند”

موضوع اینجاست که عده ای خوب کار می کنند و عده ای باید تلاششان را بیشتر کنند. عده ای هم سکوت کرده اند. عده ای هم با توجه به نیاز ها و تکلیف ها کار نمی کنند که به عقیده بنده این ها هم جزو ساکتین هستند.

اسم خود را فرهنگی کار می نامند و به اسم جذب حداکثری تا می توانند سکوت می کنند تا دل جماعتی را بدست آورند و خود را به شهرتی برسانند و هر چرندیاتی که با آن می توانند جذبی را داشته باشند بر زبان می آورند (حتی به اسم شعر). وای بر شما و شهرتتان.

وای بر شما که خط را گم کرده اید.

برادران برخیزید که وقت تنگ است. نشسته ای و سرتاپای کشور را به باد انتقاد گرفته ای اما غافل از خود!!! ای کاش یکی هم پیدا شود و ما را نقد کند و ماهم نقد پذیر باشیم.

گوش کنید، هنوز تازه است، برای این چه کرده ایم:

رهبر معظم انقلاب: باطن فرهنگ غرب، سبک زندگی مادی شهوت‌آلود و گناه‌آفرین است که موجب فروپاشی خانواده‌ها و بحران‌های عمیق در جوامع غربی شده است. سیاستمداران غربی با سوءاستفاده گسترده غرب از سینما به دنبال ترویج سبک زندگی غرب در جوامع دیگر هستند و با شناسایی نقاط ضعف ملتهای مسلمان و راه‌های تسلط بر آنها، ساخت فیلم‌های خاصی را به فیلمسازان سفارش می‌دهند که در این زمینه همه مسئولان و مردم باید از فرهنگ اصیل خود مراقبت کنند. بجنورد ۲۳/۷/۹۱

برای سبک زندگی چه کرده ایم. ساکتیم…

منبع : وبلاگ تهاجم