به گزارش خانه خشتی؛ پرورشگاه معینزاده یک موقوفه بزرگ و ارزشمند است که مرحوم مهدی معینزاده باقری با نیت قلبی خود آن را بنیان گذاشت، این را محمدرضا کریمی، مدیرعامل پرورشگاه معینزاده میگوید و در توضیح پیشینه شکلگیری این مجموعه ادامه میدهد: مرحوم مهدی معینزاده باقری از خانوادهای بود که هفت خواهر و برادر داشتند و خودش فرزندی نداشت او به دلیل همین فقدان، مسیر تربیت نسلی از کودکان بیبضاعت، بدسرپرست و بیسرپرست را انتخاب کرد و رقبات و موقوفات قابل توجهی را برای ایجاد پرورشگاه پسرانه وقف نمود.
وقف از چاههای علیآباد و تقیآباد آغاز شد
کریمی با اشاره به نخستین اقدامات واقف گفت: در سال ۱۳۳۲ ابتدا دو سهم از چاه کشاورزی علیآباد و سپس سه سهم از چاه کشاورزی تقیآباد را وقف کرد در ادامه نیز رقبات متعدد دیگری در لاهیجان، تاجآباد و سایر مناطق که املاک کشاورزی داشتند، به این مجموعه اختصاص داد و در وقفنامه اصلی آمده است که تولیت موقوفه در زمان حیات واقف بر عهده خودش باشد و پس از فوت وی، تولیت به هیئترئیسه منتقل شود.
خواهران و برادران، از ارث گذشتند
کریمی ادامه میدهد: مهدی معینزاده باقری نه تنها در وقف نامه بلکه در وصیت نامه خود نیز تأکید کرده بود که تمام املاک و داراییهایش وقف پرورشگاه شود پس از فوت او، برادرش محمد معینزاده تمام املاک باقیمانده را یکجا جمعآوری و تولیت را به همسر مهدی سپرد تا علاوه بر رسیدگی به پرورشگاه پسرانه، اگر توانایی دارد پرورشگاه دخترانه هم تأسیس کند و در صورت عدم امکان، متفرعاتی مثل بیمارستان و نیازهای رفسنجان را ایجاد کند.
وی ادامه داد: اما همسر واقف توان اداره امور را نداشت و تولیت دوباره به هیئترئیسه سپرده شد؛ جالب اینکه همه خواهران و برادران معینزاده نیز از ارثیه خود گذشتند و گفتند هر چه هست وقف پرورشگاه شود.
روزگاری پرورشگاه نانوایی و خیاطخانه داشت
کریمی با اشاره به گذشته میگوید: در آن زمان، پرورشگاه معینزاده آنقدر فعال بود که نانوایی، خیاطخانه و بسیاری از ملزومات خودکفایی را داشت اما بعد از وقوع جنگ و انقلاب، مشکلاتی ایجاد شد و رسیدگی به این مجموعه کاهش یافت.
آغاز دوره جدید مدیریت؛ احیای موقوفات و توسعه زیرساختها
مدیرعامل پرورشگاه میافزاید: از سال ۹۳ که بنده بهعنوان مدیرعامل انتخاب شدم، تولیت نیز بر عهده هیئترئیسه جدید قرار گرفت که شامل فرماندار، رئیس دادگستری، شهردار و چند مسئول دیگر است.
کریمی توضیح میدهد که طی این سالها تلاش شده موقوفات نظم بیابد و زمینهای بایر به ارزش افزوده تبدیل شوند: بخشی از این زمینها تبدیل به مغازه، پاساژ و واحدهای درآمدزا شده و برخی نیز در حال احداث هستند تمام این درآمدها مستقیم برای پرورشگاه هزینه میشود.
ساخت پرورشگاه دخترانه؛ ۷۰ درصد پیشرفت
وی یکی از مهمترین طرحهای جاری را ساخت پرورشگاه معینزاده دخترانه میداند و می گوید: این پروژه اکنون ۷۰ درصد پیشرفت دارد و قرار است با ظرفیت ۷۰ تا ۱۰۰ نفر برای دختران بیسرپرست و بدسرپرست راهاندازی شود، هدف ما فراهم کردن محیطی سالم و ایمن برای رشد و تحصیل این دختران است تا بتوانند برای جامعه مفید باشند.
خدمات پرورشگاه پسرانه؛ از لباس تا روانشناس
کریمی درباره خدمات کنونی پرورشگاه پسرانه توضیح میدهد: در حال حاضر این مجموعه بهعنوان خوابگاه فعالیت دارد و بیش از ۱۰ نفر پرسنل شامل مدیر، حسابدار، خدمتکار، سرایدار، باغبان، سرپرست شیفت، راننده و آشپز دارد.
او میگوید: برای کودکان از لباس فرم مدارس تا غذای سالم، سرویس رفتوآمد، کلاسهای تقویتی، کلاسهای قلمچی و کنکور و حتی روانشناس هماهنگ با آموزشوپرورش تهیه کردیم تا بچهها بتوانند با آرامش درس بخوانند.
به گفته کریمی، کودکان از شنبه تا چهارشنبه در خوابگاه هستند و تعطیلات را با قیمهای خود میگذرانند.
خروجی افتخارآمیز؛ مهندس، معلم، کارشناس بهداشت و…
او با افتخار میگوید: تا امروز از بچههای این پرورشگاه افراد موفقی خارج شدهاند؛ از مهندس معدن و مهندس متالورژی گرفته تا کارشناسان بهداشت، تربیتبدنی و فارغالتحصیلان فوقلیسانس؛ سال گذشته ۶۰ نفر در این مجموعه بودند که ۹۸ درصدشان معدلهای بالا کسب کردند؛ این افتخار بزرگی برای ماست.
نقش محمد معینزاده در ادامه مسیر
کریمی در بخش دیگری تأکید میکند: مرحوم محمد معینزاده باقری، برادر واقف، رقبات و باغهای پستهای در عباسآباد، کوثرریز و نقاط دیگر وقف کرد و ادامهدهنده راه برادرش بود او در وقفنامه خود نیز آورده که تولیت پس از فوتش بر عهده فرزند ارشد ذکور باشد.
او میگوید این موقوفات امروز پشتوانه اصلی هزینههای پرورشگاه پسرانه است و باقیالصالحاتی برای خاندان معینزاده محسوب میشود.
وقف، یادگاری از ایمان و مهربانی است؛ میراثی که نه یک فرد، بلکه نسلی از انسانها را برای همیشه تحت تأثیر قرار میدهد پرورشگاه معینزاده فقط خوابگاهی برای کودکان بیپناه نیست؛ معنای عمیقتری دارد روایت مردی است که با نبود فرزند، هزاران کودک را فرزند دل خود کرد.
امروز هر لبخند، هر مدرک دانشگاهی، هر موفقیت این نوجوانان، تکهای از همان نیت پاک را زنده نگه میدارد راهی که آغاز شد، هنوز ادامه دارد.
انتهای پیام/
