در آستانه انتخابات مجلس شورای اسلامی و اهمیت آن که همواره مورد تاکید رهبر معظم انقلاب بوده است، ایشان همواره گوشزد هایی را به نمایندگان ملت داشته اند.

به گزارش «خانه خشتی»به نقل از  خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ آنچه در زیر می خوانید گوشه هایی از رهنمودهای چند سال اخیر رهبر انقلاب به کاندیداهای مجلس شورای اسلامی است:

دانلود صوت / انتخابات مجلس نهم | آداب رقابت انتخاباتی

* اگر کسی برای نمایندگی مجلس، دهان مردم را شیرین کرد باید رد صلاحیت شود

آدم پول پرستی؛ آدم پیشکرده‌ی قوانین و اشرار منطقه‌ای، از فقد یا ضعف نظارت استفاده کند و وارد مجلس شود و بعد بخواهد برای آن‌گونه افراد کار و تلاش کند؛ یا مثلاً – آن‌طور که جناب آقای جنّتی در نماز جمعه‌ی دیروز اظهار می‌کردند – در هنگام انتخابات به او پول بدهند تا وارد مجلس شود. اگر واقعاً این‌طور کسانی را شناختید، بی‌دریغ ردشان کنید. اگر دیدید کسانی هستند که برای این‌طور کارها به مردم پول می‌دهند یا دهن مردم را شیرین می‌کنند، بدانید که این آدمها، آدمهای نامناسبی هستند. وقتی معلوم می‌شود کسانی هستند که به‌خاطر امور مادّی و در راه کسب متاع دنیوی می‌خواهند مسند باارزشی را که قانون برای مردم وضع می‌کند، غصب کنند، بایستی جلوشان گرفته شود. معیارها هم ناظر به این است.

بیانات در دیدار اعضای هیأت نظارت بر انتخابات شورای نگهبان 14/11/74

* نماینده مجلس وامدار دیگران به درد نمیخورد

اگر نماینده‌ای بر سرِ کار آید که قبل از ورود به مجلس، خود را وامدار دیگران کرده و مجبور باشد در مجلس وام آنها را ادا کند؛ نان هایی به قرض گرفته باشد و بخواهد به مجلس که رفت، قرض خود را ادا کند؛ به‌درد نمی‌خورد.

بیانات در خطبه‌های نماز جمعه (19 رمضان 1416) 20/11/74

* مبادا کسی به مجلس برود که گیرنده‌اش به سمت غرب باشد

و اما این روزها مسائل «انتخابات» هم مطرح است. من راجع به انتخابات، مکرّر صحبت کرده‌ام و آنچه را که باید گفت، گفته‌ام. همه‌ی تأکیدی که بنده در قضیه‌ی انتخابات و برای انتخاب اصلح و غیره دارم برای همین است که این کشور، آسان استقلال خود را به دست نیاورده است. مبادا کسانی به مجلس بروند که گیرنده‌ی آنها، منتظر فرستنده‌ی قوی امریکا و غرب باشد! مبادا کسانی وارد مجلس شوند که آنتن هایشان را به آن سمت تنظیم کرده باشند؛ هر چه از آن‌جا می‌آید، بگیرند و در داخل به زبان دیگری منتشر و منعکس کنند! همه نگرانی من از این است.

بیانات در دیدار پرسنل و فرماندهان ارتش 28/1/75

* در روز قیامت حتی از رأی سفید نماینده مجلس نیز سؤال می شود

واقعاً مسئولیتِ سنگینی است. خدای متعال در روز قیامت، از یکایک دقایق و اقدامات شما در این کار سؤال خواهد کرد. از همه‌ی آن تأییدها یا ردهایی که می‌کنید، سؤال خواهد کرد. اگر تأیید نکنید و بگویید پس حالا که این قدر سخت است، کارت سفید می‌دهیم یا در این مجلس بی‌طرف می‌شویم؛ از این هم سؤال خواهد کرد که چرا رأی ندادید؟ باید رأی دهید. وقتی که شما در امری حَکَم هستید و برای تصمیم‌گیری جهت کاری بزرگ، شما را در آن‌جا نصب کرده‌اند، باید آن کار را انجام دهید. اگر انجام هم ندهید، مأخذه خواهید شد. اوّلاً موظفید انجام دهید، ثانیاً خوب و درست و متقن انجام دهید. قضیه این است. کار بسیار سنگینی است.

بیانات در دیدار با نمایندگان پنجمین دوره‌ی مجلس شورای اسلامی 29/3/75

* تقسیم بندی افراد به چپ، راست، سنتی و مدرن، افسانه، غیرواقعی و مزخرف است

تقسیماتی که خارجی ها از مردم می‌کنند، اغلب خلاف واقع و دروغ است. عدّه‌ای «راست»، عدّه‌ای «چپ»، عدّه‌ای «سنتی»، عدّه‌ای «مدرن»… اینها همه‌اش حرفهای بی‌ربط و مزخرفی است که خارجیها القا می‌کنند. البته یک عدّه آدمهای ساده هم در داخل، بدشان نمی‌آید که بگویند ما جزو فلان دسته هستیم! خیال می‌کنند که این یک افتخار است. نه آقا! جزو ملت ایران باشید. جزو توده‌ی انقلابی مردم باشید. جزو این جماعت و ملت دین‌باور باشید. اسمهای چپ و راست و قدیم و جدید و امثال اینها، افسانه است. اینها واقعیت ندارد. به دلیل این‌که هیچ کدام از این گروههایی هم که آنها ذکر می‌کنند، هیچ تفکّر مدوّنی ارائه نکرده‌اند. دسته بندی گروهها با ارائه تفکّرِ مدوّن امکان‌پذیر می‌شود. در شرایط فعلی، گروههای موجود چه تفکّر مدوّنی دارند که ادّعا شود این با آن، این تفاوت را دارد! که این مدرن است، این نمی‌دانم چپ است، این راست است! اینها حرفهای بی‌معنی است. حرفهای بی‌ربطی است که خارجیها و تبلیغات بیگانه، عنوان می‌کنند.

بیانات در دیدار پرسنل و فرماندهان ارتش 28/1/75

* تجاوز از حد قانونی و فساد اقتصادی به معنای استبداد و استکبار

یکى از بزرگترین وظایف انسان این است که در هرجا قرار دارد، حدّ قانونى خود را بشناسد و از آن تجاوز نکند. تجاوز از حد، عبارت است از همان مفهوم زشت و ننگین استبداد و استکبار. بزرگترین خطر براى انسان این است که دچار استبداد و استکبار شود. همه هم مى‏توانند به این آفت مبتلا شوند؛ باید مواظب خودشان باشند. البته کسانى که تمکّن اجتماعى آن‏ها بیشتر است، بیشتر در معرض این آفت قرار دارند. کسى که روح استکبار دارد، اگر قدرت و پول بیشتر و مقامِ بالاتر داشته باشد، خطرش براى خود و براى مردم بیشتر است؛ لذا باید بیشتر مواظب خود باشد. کسانى که در جامعه دچار فساد مى‏شوند- فساد مالى، فساد اخلاقى، فساد سیاسى- هم خودشان را تباه مى‏کنند، هم به مردم ضرر مى‏زنند؛ که عامل اصلىِ آن همین است که انسان در مقابل حدود قانون‏ و شرع، احساس تنگىِ جا کند؛ بخواهد هر مانعى را از سر راه خود بردارد. وقتى انسان خداى نکرده به این حالت دچار شد، دیگر هیچ حدّى را نمى‏شناسد؛ در مقابل هر چیزى که مانع دستیابى او به منافعش شود، سرِ ستیزه‏گرى دارد و جبهه‏ى مخالفت و دشمنى به خود مى‏گیرد. این‏گونه است که خطر در جامعه به وجود مى‏آید. اینکه من هشدار دادم و از مسئولان درخواست کردم که با فساد مالى مبارزه کنند، به خاطر همین است. کسى که دچار فساد مالى مى‏شود، مشکل او فقط این نیست که مال مردم را مى‏خورد و بالا مى‏کشد؛ مشکل این است که یک جرثومه‏ى فساد، هر چیزى که در مقابل او بایستد، مى‏خواهد با آن مبارزه کند و از همه‏ى نیروى خود براى برداشتن این مانع بهره بگیرد. حال این مانع اگر شرع باشد، با شرع مى‏جنگد؛ اگر قانون‏ اساسى باشد، با قانون‏ اساسى مى‏جنگد؛ اگر قوانین عادّى باشد، با قوانین عادّى مى‏جنگد. بحمد اللّه قوّه‏ى قضائیّه و بخشى از قوّه‏ى مجریّه به دنبال درخواست ما، به‏طور جدّى وارد میدان شده‏اند. همه باید به این‏ها کمک کنند. هیچ‏کس نباید از فاسد و فساد دفاع کند. هرکس این حرکت قانونى و منطقىِ ضدّ فساد را تضعیف کند، از فساد حمایت و به آن کمک کرده است؛ دچار نوعى استبداد و استکبار شده است؛ یعنى سرکشى در مقابل قانون‏.

بیانات در خطبه‏ هاى نماز عید سعید فطر 25/ 09/ 1380

* مسئولان به سِمَت خود به عنوان یک طعمه و غنیمت برای کسب دنیا نگاه نکنند

در این‌جا این مسائل باید به چشم یک مسؤولیت و وظیفه‌ی محض تلقی شود. به عنوان یک کار تلقی شود؛ کاری که سخت است و هرچه بالاتر می‌رود سخت‌تر هم می‌شود. باید به عنوان یک مسؤولیت و یک تعهد به آن نگریسته شود. نه این‌که وقتی امکانات پیدا کردیم، آن را برای تهیه‌ی لوازم رفاه شخصی، تشریفات، اسرافها و تجملات و غیره، بهترین فرصتها تلقی کنیم. چه نمایندگی مجلس باشد، چه سمتی در دستگاههای عالی دولتی باشد، چه مسؤولیتهای بالای نظامی باشد، چه مسؤولیتهای بالای قضایی باشد، تفاوت نمی‌کند. نباید به این امکانات به عنوان یک طعمه و یک غنیمت نگاه شود و بگوییم: «حالا که رسیدیم، پس دیگر بهره‌برداری کنیم!» همه چیز باید از روی حق، از روی حساب و با روحیه‌ی بی‌اعتنایی به زخارف دنیا باشد. اگر چنین شد، راه و حرکت را آسان خواهد کرد.

بیانات در دیدار کارگزاران و قشرهای مختلف مردم، در روز ولادت حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السّلام 17/10/71

* مدیران کشور، به فکر نباشند که آینده‌ی خودشان را تأمین کنند

یک وقت، آقای هاشمی، شخصی را برای وزارت دعوت کرده بودند که بیاید برای بخشی، مسئولیتی پیدا کند. پیش ایشان آمده بود و گفته بود که من اگر بیایم وزیر شوم، زندگیم لنگ می‌ماند؛ ولی حالا زندگیم می‌گردد! یادم نیست حالا ایشان قبول کردند و مثلاً گفتند چیزی اضافه می‌دهیم، یا قبول نکردند. قاعدتاً این طور است که اگر کسانی با تخصّصهای خوب، در بخشهای دیگر کشور بروند کار کنند، البته ممکن است زندگیشان بهتر هم بشود. زندگیهای راحت‌تر و درآمدی بیشتری خواهند داشت. طبعاً وزارت، این طور نیست. بر حسب قاعده، یک مقدار سطح برخورداریها را، از دیگر بخشها کمتر خواهد کرد. به این مقدار، بسازید. این را تحمّل کنید و بسازید. به فکر نباشید که زندگی خودتان را تأمین کنید. البته می‌دانم بحمداللَّه به فکر نیستید؛ ولی حالا آنچه که ما به شما می‌گوییم، در واقع برای همه‌ی مدیران و مسؤولان بخشهای گوناگون در سطوح مختلف، حجیّت دارد و باید رعایت کنند. مدیران کشور، به فکر نباشند که آینده‌ی خودشان را تأمین کنند. همه چیز، به دست خداست. اداره‌ی زندگی و ادامه‌ی آن هم، به دست خداست. در فعالیتهای اقتصادی، هر چه که خودتان را دور نگه دارید و پرهیز کنید، به نفع شما و کارتان و به نفع کشور است؛ بلکه به نظر من، از هر کاری به غیر از آن کار ویژه‌ی خودتان، اجتناب کنید، برای این‌که بتوانید کار خودتان را انجام دهید.