در چند هفته اخیر بحث پیرامون به توهین به مقدسات شیعیان  یکی از موضوعاتی بود که بخشی از خبرهای رسانه های مختلف به ویژه رسانه های غربی را را در برگرفت.

دراین بین  از یک طرف شیعیان با اجماع قاطعی این گونه رفتارها را توهین آمیز قلمداد کردند واز طرف دیگر کسانی که به نوعی در مقابل این تفکر قرار داشتند مسائلی که در برخی حرکتها ، با لفظی  غیر مودبانه وتند نسبت به یک امام شعیان  مطرح شد را در چهارچوب آزادی بیان دانستند .

اما دراین میان بدون تردید یک واقعیت واحد وجود دارد که برای بررسی بهتر موضوع نمی توان از کنار آن به آسانی عبور کرد آن هم اینکه چه از بعد افراد دین مدار وبه نوعی شیعیان به این ماجرا نگاه کنیم وچه از بعد گروههای به اصطلاح دموکرات،ماجراهای اخیر در درجه اول توهین به مقدس بخشی از انسانها است ودر مرحله دوم این حرکت او در واقع مصداق بارز زیرپا گذاشتن تمام معیارهای دموکراسی محسوب می شود.

برای بهتر مشخص شدن مسئله باید به این موضوع توجه کرد که یکی از ابتدایی ترین گامهای دموکراسی، احترام به یکدیگر است .آن چنان که به تعبیر بسیاری از اندیشمندان سیاسی که حتی خود از نظریه پردازان حوزه دموکراسی هستند دموکراسی وقتی شکل می گیرد که  احترام گذاشتن به عقاید دیگران و رد هر گونه توهین به مسلمات وباورهای دیگر اعضای یک جامعه ویا در سطح کلان یعنی جهان نهادینه شود.

برهمین اساس وباارائه این تعریف بدون شک نمی توان رفتار های توهین آمیز اخیر نسبت به امام شیعیان  را در هیچ واژه ای جز واژه توهین گنجاند. چرا که اگر سری به آراء خود اندیشمندان سیاسی غرب بزنیم متوجه می شویم که رفتار این خواننده در مرحله اول به معنی لگدمال کردن مفهوم دموکراسی است.از سوی دیگر باید توجه داشت که در دموکراسی حتی به معنای غربی آن، اوباش سالاری ولمپنیسم که می توان حرکت های اخیر را در چهارچوب آن قرار داد محکوم است وحتی افراد لمپن جز قشر مطرود جامعه در تمام دنیا محسوب می شوند.

اما با در نظر گرفتن تمام شرایط به نظر می رسد که این گونه حرکت  هم از سوی گروههای حامی ادیان محکوم شده و هم نمی تواند در چارچوب معیارهای دموکراتیک جایی داشته باشد.

از سوی دیگر با توجه به تبعات این موضوع به نظر می رسد که رسانه های غربی حامی این دست از رفتارهای غیر اخلاقی،هم به شدت مورد اعتراض  فکری  توهین، قرار گرفته اند که این موضوع حیثیت رسانه ای این شبکه ها وتراستهای خبری را تحت تاثیر قرار خواهد داد.چرا که در یک روند مشخص وحرفه ای از رسانه های مطرح این انتظار می رود که از تبلیغات برعلیه اعتقادات بخشی از مردم جهان ویا حمایت از توهین به آنها جدا خودداری کند که با توجه به شواهد موجود بی بی سی فارسی وصدای آمریکا نه تنها چنین حرکتی در مورد ماجرای اخیر توهین به امام دهم شیعیان  انجام ندادند بلکه با مصاحبه های پیاپی با مسبب توهین،تلاش داشتند تا وضع امنیتی او را بغرنج نشان دهند تا به نوعی بیننده را دچار حس اغماض ویا هم دردی کنند.

درواقع به نظر می رسد که رسانه های غربی نه تنها بر اساس عرف های خبری وحرفه ای وحتی اخلاقی این حرکت را وانگهی به اندازه یک خبر ویا تحلیل ساده محکوم نکردند بلکه پس ازاعلام اعتراضات جهانی نسبت به این اقدام فرد هتاک به مقدسات مسلمانان ،پوشش خبری گسترده ای در راستای حمایت از او انجام دادند که این موضوع جای سوالات فراوانی نسبت به حسن صباح وهمتایش یعنی رامین عسگرد دارد.