به نقل از بوتیا نیوز

   .

دکتر حمیدرضا ناجی متولد کرمان،دوره کارشناسی را در دانشگاه شیراز ، کارشناسی ارشد را در دانشگاه تهران و دکترا را در آمریکا و در دانشگاه آلاباما گذراند . رشته تحصیلی وی مهندسی کامپیوتر و برق است

 

وی هم اکنون در مرکز بین المللی هایتک و به عنوان رئیس دانشکده برق فعالیت دارد .

 

علاوه بر این دکتر ناجی تدریس در دانشگاه می سی سی پی آمریکا و آلابامای آمریکا ، در بحث آکادمیک و بحث کارهای صنعتی در داخل و خارج از کشور فعالیت داشته است وی در حال حاضر در چندین پروژه با مخابرات و وزارت نیرو همچنین همکاری با استانداری به عنوان مشاور IT و در بحث دولت الکترونیک سند اجرایی دولت الکترونیک را نوشته است .

 

دکتر ناجی در پاسخ به سوال خبرنگار بوتیا نیوز در مورد علت کندی پیشرفت IT در کشور به خصوص در استان کرمان پاسخ داد:

 

دولت الکترونیک از سال 86 در کرمان کلیدخورده که هیات دولت در سفر استانی بودجه مناسبی را تصویب کرد و به این کار اختصاص داد ولی مسئولین نتوانستند این بودجه را جذب کنند.

 

آگاهی نداشتن مسئولین و عدم پیگیری آن ها باعث می شود روند IT کند شود .بعضی مسئولین مسئول هستند ولی مسئولیت پذیر نیستند و زیر بار نمی روند بودجه هست اما حاضر به گرفتن آن نیستند تا از زیر بار مسئولیت شانه خالی کنند و جوابگو نباشند که بودجه در چه کارهایی خرج شده است.

 

IT برای این آمد که روند را سریعتر کند و سیستم کاغذی را حذف کند و در نتیجه هزینه های مصرفی در ادارات را کم کند.

 

به نظر من چیزهای دیگری هم در کند شدن روند دخیل هستند که عدم فعالیت موثر شرکتهای استانی در بخش IT از انها هستند و باید شرایط را به نحوی فراهم کنیم تا حدی که شرکت ها بتوانند در پروژه ها شرکت کنند.

 

ما هم تا آنجایی که میتوانیم سعی میکنیم شرکت های کرمانی را دخیل در پروژه های IT کنیم ، مگر اینکه کاری که میخواهیم در توان آن ها نباشد و مجبور شویم از شرکت های خارج از استان استفاده کنیم.

 

مساله دیگر جو سیاسی حاکم بر جامعه است که مانع پیشرفت علم میشود . من به عنوان استاد الکترونیک باید وقت خود را روی علم و کارهای تحقیقاتی بگذارم نه بر روی سیاست های کشوری.

 

مشکل این است که متاسفانه در استان ما مسئولین بودجه ها را برگشت میدهند.

 

استان کرمان یکی از پردرآمدترین استان های کشو می باشد با این حال توسعه و پیشرفت مناسبی نسبت به سایر استان ها نداشته و امکانات رفاهی و شهری مناسبی ندارد.

 

مشکل استان ما این است که سمت ها  تخصصی تقسیم بندی نمی شوند ، ما اگر می خواهیم در استان شاهد پیشرفت باشیم باید بیشتر تکاپو داشته باشیم و از مسئولین هم بخواهیم درست کار کنند  یعنی اگر خواهان تغییر هستیم باید این تغییر ابتدا در خودمان ایجاد شود.

 

نکته ی بعدی اینکه چرا اکثر مسئولین استانی نباید بومی باشند ، یعنی ما برای آن سمت ها فرد بومی مناسب نداریم.

 

به نظر من یک فرد بومی دلسوزی بیشتری را نسبت به شخص دیگر خواهد داشت.

 

نمایندگان مجلس هم وظیفه دارند مصوبات دولت در استان را پیگیری کنند.

 

نظر من این است که به جای اینکه درآمد کرمان به تهران برود و از آنجا تقسیم شود ، بخشی از درآمد کرمان مستقیما در خود شهر صرف شود .

 

کرمان با داشتن معادنی بزرگ همچون مس سرچشمه باید خیلی بهتر از این وضع باشد.

 

مردم کرمان مردمی نجیب هستند و متاسفانه برخی مسئولین از این نجابت آنها سوء استفاده میکنند.

 

وی درادامه علت بازگشتش به ایران را چنین توضیح داد :

 

علت بازگشتم یکسری عوامل خانوادگی و شخصی،همچنین اینکه اینجا کاری انجام دهیم. من همیشه سال های آخر فکرم این بود که من آمده ام اینجا درس بخوانم و برگردم. من در دانشگاه شهید بهشتی 2 سال تدریس کردم بعد به این فکر افتادم که حالا که به ایران برگشته ام چرا به شهر خودم و به همشهریانم خدمت نکنم.

 

ایران قسمتی از وجود من است که آن را با هیچ کجای دنیا نمی توان عوض کرد و این باعث افتخارم است که در کشور خودم ، در وطن خودم و برای همشهریان خودم  کاری انجام دهم .

 

سوال بعدی خبرنگار بوتیا نیوز این بود که هیچ وقت از برگشتن پشیمان شده اید؟  وی پاسخ این سوال را چنین عنوان کرد:

 

بعضی وقت ها از سنگ انداختن برخی مسئولین در ادامه راهها و پروژه ها عصبی میشوم و از خود می پرسم چرا برگشتم ، ولی بعد با خود می گویم باید تحمل کرد. آدم هر کاری که در اینجا انجام می دهد ،حداقل در کشور خود انجام داده است.

 

من در آنجا موقعیت اجتماعی و اقتصادی خوبی داشتم با این حال به کشورم برگشتم .

 

من چندین آزمایشگاه در آنجا راه اندازی کرده بودم.

 

تفاوت این است که اگر من در آنجا 4 آزمایشگاه در یک سال ایجاد کردم در اینجا  یک آزمایشگاه در 4 سال ایجاد میشود.

 

ولی چیزی که باعث تسکین روحی من میشود همین فکر است که برای چند جوان کرمانی کاری انجام میدهم. امیدوارم وقتی به سن 60 سالگی میرسم و نگاهی به گذشته میکنم کارهایی که برای مملکتم انجام داده ام را مشاهده کنم و لذت ببرم.

 

این استاد دانشگاه در مورد علت فرار مغز ها این موارد را ذکر کرد :

 

1- نبود امکانات پیشرفت

 

2- نبود امکانات رفاهی

 

میزان پیشرفتی که یک شخص میتواند در آنجا داشته باشد خیلی بیشتر از اینجاست. اینجا امکانات و تجهیزات خوبی را در اختیار دانشجو یا محقق نمیگذارند. وقتی یک دانشجو فکر میکند که در اینجا با مدرک تحصیلی خودش درآمد بالایی نخواهد داشت خوب تصمیم میگیرد که برود. فطرت انسان این است که دنبال کمال است و دوست دارد شرایطی را فراهم کند که زندگی بهتری داشته باشد . پس تصمیم به خروج از کشورش می گیرد .

 

وی همچنین راهکاری برای حل این معضل بیان کرد :

 

باید کشور امکانات رفاهی و علمی مناسبی را برای این افراد فراهم کند و یک محقق نباید دغدغه های مالی و اقتصادی داشته باشد. اگر این مشکلات حل شود یک جوان هرگز فکر رفتن را نخواهد کرد و این مساله از ریشه حل خواهد شد.

 

 انجمن علمی نوابغ هم مجمع خوبی است ولی باید بسیار فعالتر باشد.

 

خبرنگار بوتیا نیوز در ادامه چنین سوال کرد : تحریم های علیه ایران در روند کاری شما چه تاثیری گذاشته است ؟

 

دکتر ناجی این گونه به این سوال پاسخ داد : بنا به کارهای خودم عملا درگیر آن هستم. این موضوع از یک طرف خوب و از یک طرف هم بد است.

 

بدی آن این است که روند تحقیق را کند میکند ولی خوبی آن اینکه ما را مجبور میکند به آنچه که میخواهیم برسیم ، مسلما تحریم بر ایران و ایرانی تاثیری نخواهد گذاشت .

 

به عنوان مثال سال گذشته قصد راه اندازی آزمایشگاه شبکه های سنسوری را داشتیم و تجهیزاتی که دنبال آن بودیم ساخت آمریکا بودند و سعی کردیم بطور غیر مستقیم از نمایندگی های مختلف از جمله چین ، ترکیه و دبی آنها را خریداری کنیم ولی هنگامی به این موضوع پی می بردند که این تجهیزات را برای ایران میخواهیم از فروش آنها خودداری می کردند . وقتی دیدم به این شکل است سعی کردم یک تیم تشکیل دهم تا خودمان این آزمایشگاه را راه اندازی و قطعات را تولید کنیم.

ن