اولین هفته از چهارگانه پایان فصل را پشت سر گذاشتیم. حالا فقط 3 دیدار دیگر برای مشخص شدن 2 تیم سقوط کننده (سقوط مس سرچشمه از قبل قطعی شده است) و البته قهرمان باقی مانده است.

در روزی که سپاهان بر فولاد و تراکتورسازی بر راه آهن غلبه و هر کدام 3 امتیاز ارزشمند کسب کردند، استقلال در بوشهر مقابل شاهین متوقف شد. آبی های تهران در حالی که یک بر صفر از حریف عقب افتاده بودند در نهایت توانستند با تک گل یرکویچ یک امتیاز کسب کنند در حالی که مردان پرویز مظلومی موقعیت های گلزنی بسیاری داشتند که آن ها را یکی پس از دیگری به هدر دادند.

در نیمه اول شریفات و در نیمه دوم برهانی موقعیت های گلزنی متعددی را از دست دادند تا استقلال در این هفته های بسیار حساس پایانی 2 امتیاز ارزشمند را از دست بدهد. 2 امتیازی که چه بسا در روز آخر تعیین کننده باشد اما این همه ماجرا نیست. باید از مظلومی به عنوان سرمربی استقلال پرسید چرا تیمش تا این حد در حمله و دفاع بی تمرکز عمل می کند؟

اصل قضیه هم همین است که مظلومی بتواند به تیمش تفهیم کند ارزش امتیازهایی که در کورس قهرمانی و در این چند هفته مهم آخر لیگ از دست می رود چه قدر بالاست. تیمی در سطح استقلال به عنوان یکی از مدعیان قهرمانی نباید به این راحتی این راحتی امتیاز از دست بدهد. نباید به این راحتی موقعیت های گلزنی را یکی بعد از دیگری از دست بدهد.

در 2 بازی همزمان تیمی مثل استقلال از 10 موقعیت گلزنی یکی را وارد دروازه می کند و تازه به یک امتیاز می رسد اما آن طرف سپاهان با موقعیت های به مراتب کمتر موفق می شود هر 3 امتیاز بازی را به دست آورد و تفاضل گلش را هم بالاتر نگه دارد. آیا بازیکنانی در سطح پایین شریفات متوجه هستند هر موقعیت گلی که هدر می دهند می تواند تعیین کننده سرنوشت قهرمانی به ضرر تیم شان باشد؟

این که چرا استقلال این همه موقعیت از دست می دهد و دفاع هم یک موقع هایی با اشتباهات عجیب مواجه می شود قبلا مورد بررسی قرار گرفته است. در نقد بازی استقلال مقابل الجزیره در امارات بحث «خستگی ذهنی» مورد اشاره قرار گرفت که تداوم این نوع خستگی را در بازی با شاهین بوشهر هم دیدیم.

استقلالی ها باید بتوانند از لحاظ ذهنی تمرکز و انسجام بیشتری داشته باشند. این غر زدن های متوالی مظلومی از زمین و زمان و تیم ملی و خستگی و جانشینی و ماندن و رفتن و همه این ها موجب پایین آمدن تمرکز تیمی استقلال شده است.

سپاهان هم مثل استقلال بازی خارج از خانه داشته در قطر و بعد برگشته رفته اهواز. قطعا این تیم هم به اندازه استقلال تحت فشار بوده و از لحاظ فیزیکی دچار خستگی شده است اما سرمربی این تیم به جای این که مثل مظلومی مدام غرغر کند، حرف از قهرمانی می زند و ذهن تیمش را روی این مقوله متمرکز نگه می دارد. این ها هنر سرمربیگری است وگرنه کنار زمین ایستادن و داد زدن را همه بلدند.

مظلومی باید متوجه باشد اگر استقلال قهرمان شود خیلی ها در این قهرمانی سهم داشته اند اما اگر تیمش نتواند این عنوان را کسب کند اولین و بزرگترین دلیلش خود اوست نه فقط به این دلیل که سرمربی است بلکه بدین خاطر که با این غرغرهای تمام نشدنی و همیشگی اش تمرکز تیمش را به پایین ترین حد ممکن رسانده است حال آن که باید برعکس باشد.