یکی از دغدغه های خبرنگاران، این پیشتازان عرصه های خطر، محسوب شدن یا نشدن شغل آنان جزء مشاغل سخت و زیان آور است که هنوز اجرای قانون مرتبط با آن با ابهام و اما و اگر توام است.
مشغله ای سخت اما پول در نیاور !

یادم هست دوستی از اهالی هنر در یکی از جلسات عمومی خبرنگاران وقتی مجری برنامه از این حرفه با عنوان سخت و طاقت فرسا یاد کرد سرش را نزدیک گوشم آورد و گفت: باید می گفت مشاغل سخت و پول در نیاور!

شاید… که نه حتما درست می گفت چه اینکه پول در این مشغله پر جنب و جوش و جذاب و صد البته طاقت فرسا جایی ندارد.

فقدان ثبات شغلی و یا نبود و تنوع عناوین شغلی در بسیاری از رسانه های دولتی

دولتی و غیر دولتی نیز مانعی دیگر بر سر راه استفاده خبرنگاران از مزایای مشاغل سخت است.

بسیاری از فعالان این حرفه با اینکه در عمل کار خبرنگاری را انجام داده اند اما در پست های سازمانی عناوین دیگری داشته اند و این خود مانعی برای احتساب سابقه شغلی انها به عنوان مشاغل سخت شده است.

در این میان خبرنگاری واقعی و نقد حتی منصفانه!، آن هم در وادی بی سرو سامان ساماندهی اهالی مطبوعات و روزنامه و خبر به حال تعلیق در آمده است اگر به حال تعطیل نرفته باشد!

در سالگرد هفدهم مرداد ماه(روز مبارک خودمان) پارسال بود که وعده هایی برای ساماندهی خبرنگاران داده شد، خبری که ساماندهی و اصلاح اصولی امری خطیر در دنیای شلوغ ارتباطات و رسانه ها را نوید می داد.

آن روز و آن نشست صمیمی گذشت و امروز که یکسال از آن ماجرا می گذرد امیدواریم اگر آن قول و قرارها به تاریخ سپرده نشده باشد امسال و در سال پر سر وصدای انتخابات مجلس محقق شود!

اما صد البته که این وظیفه خود ما خبرنگاران است که اگر از نماینده و فرماندار و صدها جلسه رنگ و وارنگ خبر و گزارش تهیه می کنیم، خبر از تازگی در آمده را هم پیگیری کنیم و جویای اصلاح قانون مطبوعات و ساماندهی حرفه سخت و زیان آور خبرنگاری ودیگر قولها و وعده های مسوولان باشیم.

هستند خبرنگارانی که مدت ها در روزنامه ها و نشریات و خبرگزاری های مختلف قلم زده اند و حق التحریر ناچیزی(که صد ا لبته جوهر نشسته بر تارک قیمت ندارد) دریافت کرده اند اما هر بار به دلائلی با سرگردانی مواجه شده اند و راه به جایی نبرده اند، این ها بخشی از بی سروسامانی حرفه خبرنگاری است، بیمه و بازنشستگی و صندوق رفاه و مسکن و … پیشکش!
(آقای محمود افشاری)